M. MAHENDRAN@ எம். பிரபு, பெந்தோங்

    கட்டுரை எம். பிரபு ஒரு வருடமல்ல , இரண்டு வருடமல்ல ; பல நூறு ஆண்டுகளாக நாம் இந்த மலேசியத் திருநாட்டில் பலவித இனங்களாக வாழ்ந்து வருகின்றோம். ஆனால் , நாட்டு மக்களின் ஒற்றுமை அல்லது இனங்களுக்கு இடையிலான நல்லிணக்கம் இன்னமும் பின்தங்கியே உள்ளது. வெளியிலிருந்து பார்த்தால் ஒற்றுமையாக வாழ்வது போன்று காட்சியளித்தாலும் , உண்மையில் நாம் அப்படி வாழ்வதாக தெரியவில்லை. அதுவும் முந்தைய காலங்களைக் காட்டிலும் தற்போது நமது ஒற்றுமை மிகவும் வலுவிழந்துள்ளது. நாமும் மற்றவர்களும் ஓர் இனத்தைப் பற்றி குறை சொல்லாத நாட்கள் இருக்கின்றனவா ? கோப்பிக் கடைக்குச் சென்றால் பெரும்பாலானவர்கள் பிற இனத்தைப் பற்றி எதையாவது குற்றம் குறை கூறிக்கொண்டே இருப்பது கண்கூடு. சமூக ஊடகங்களைப் பற்றி சொல்லத் தேவையே இல்லை. நேரில் மோதிக் கொள்ள வலுவும் தைரியமும் இல்லாததால் , எல்லோரும் அங்கு களம் இறங்கி கூச்சமில்லாமல் கண்டதையும் எழுதி , இனங்களுக்கிடையிலான பகைமையை வளர்த்து விடுகின்றனர். இதை எல்லாம் அரசாங்கம் பார்த்துக் கொண்டு எந்த ஒரு நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் , கூத்தாடி சந்தோஷப்படுவது போன்று வெறுமனே இருக்கிறது. இதனால் ஏற்படப் போகு...

  Cerpen   Oleh: M. Mahendran     Sejak kecil lagi saya sungguh hairan melihat diri saya. Saya hairan dengan   diri saya  sendiri . Sebenarnya saya tidak p erlu hairan .  Saya s eharusnya menerima apa yang dikurniakan kerana saya sudah dilahirkan sebenar-benarnya sebagai manusia.  Ya, sebagai manusia. Saya dikurniakan untuk lahir sebagai manusia. Saya sepatutnya bersyukur  t etapi saya tidak berbuat demikian. Saya menyoal diri sendiri. Ya, saya menyoal. Adakah soalan i tu munasabah atau tidak ; saya  tidak pasti. Soalan i tu  sentiasa timbul dalam  fikiran saya. Soalan yang   timbul dalam fikiran   tidak pernah di soal  kepada sesiapa pun. Saya tidak pernah bertanya   mengapa saya dilahirkan sebagai manusia  dan tidak dilahirkan sebagai monyet , walau  dengan ibu atau bapa sekali pun. Saya tahu apa akibatnya jika ditanya demikian.  Namun, persoalan itu masih berterusan hingga dewasa kini. Masi...

  சிறுகதை எம். பிரபு சுட்டெரிக்கும் வெய்யில் என் தலைக்கு மேல். கடந்த ஒரு மாத காலமாக இப்படித்தான் இருக்கிறது. அதுவும் இந்த வெப்பம் ஜூன் மாதம் வரை தொடருமாம். தொடரட்டும்… தொடரட்டும். மனிதன்தான் இதற்கு முழுக் காரணமாக இருக்க முடியும். பணம் சம்பாதிப்பதற்காக காட்டையும் மேட்டையும் அழித்தால் , கடவுள் பார்த்துக் கொண்டு சும்மாவா இருப்பார் ? இந்தக் கடுமையான வெய்யில்தான் அதன் பிரதிபலிப்பு. கடவுள் அவ்வப்போது இயற்கைச் சீற்றத்தை உருவாக்கி மனிதனுக்கு பாடம் புகட்டுவார். இருந்தும் மனிதன் திருந்தியதாகத் தெரியவில்லை. ஒரு காலத்தில் சாதாரண வெய்யிலுக்கே பெண்கள் குடைப் பிடித்தனர். சற்று வயதான ஆண்களும் பிடித்தனர். இப்போது அதுவும் இல்லாமல் போய்விட்டது. குடைக்கு அவ்வளவு பயமா ? இல்லை சோம்பேறித்தனமா ? மியான்மார் பையன்கள் எல்லாம் இங்கே சாதாரணமாக வெய்யிலில் குடைப் பிடித்துப் போகின்றனர். நம் நாட்டு மக்களுக்கு குடைப் பிடிப்பதில் கௌரவக் குறைச்சல் போல. மழைக்கு உதவும் குடை , வெய்யிலுக்கும் உதவும் என்று மறந்து விட்டனர். இப்படி மனதில் புலம்பிக் கொண்டிருக்கும் நானும் அந்த வகைதானோ ? இதில் என்ன சந்தேகம்! ஆமாம் , இப்போது இந...