சிறுகதை எம். பிரபு எல்லாப் பொண்ணுங்களுக்கும் அவங்கவங்க இஷ்டப்படி வாழ்க்கை அமைஞ்சிடாது. நெனச்சது ஒன்னு , நடந்தது இன்னொன்னா இருக்கும். என் வாழ்க்கையும் அதுபோலத்தான். ஆம்பளைங்க பரவாயில்ல. அவங்க எங்க வேணும்னாலும் போகலாம் , வரலாம். யாரும் எதுவும் கேட்க மாட்டாங்க. எல்லா வீட்டுலயும் எங்க வீட்டுல உள்ளது போலத்தான் நடக்குது போல. அண்ணன் , அக்கா , தம்பி , தங்கச்சிங்க எல்லாம் ஒரே அப்பனுக்கும் அம்மாவுக்கும் பொறந்திருந்தாலும் , அவங்கள வளர்க்கிற விதம் வேற வேற மாதிரி இருக்கும். ஆம்பளப் பசங்கள வேற மாதிரி வளர்ப்பாங்க , பொம்பளப் புள்ளைங்கள வேற மாதிரி வளர்ப்பாங்க. எனக்கு ஒரு அண்ணன் , ரெண்டு தம்பி , அப்புறம் ரெண்டு தங்கச்சிங்க. நாங்க சின்னப் புள்ளைங்களா இருக்கும்போது அப்பாவும் அம்மாவும் எங்க எல்லாரையும் ஒரே மாதிரியாகத்தான் பார்த்துக்கிட்டாங்க. அப்புறம் நாங்க ஸ்கூலுக்குப் போக ஆரம்பிச்சதும் எல்லாம் மாறிப்போச்சு. அண்ணனையும் தம்பிகளையும் ஸ்கோலா மெனங்காஹ் வரைக்கும் அனுப்புனாங்க. ஆனா , என்னையும் என் ரெண்டு தங்கச...
எல்லாமே மாறும் அனுராதா செல்லையா ஸ்கந்த சஷ்டி கவசம் பாடல் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. தினமும் காலையில் இந்தப் பக்திப் பாடல் எங்கள் வீட்டில் ஒலிக்கும். இது அம்மாவாகத்தான் இருக்கும். நிச்சயமாக, அவர் அதிகாலையிலேயே எழுந்து, நல்லெண்ணெய் தேய்த்துக் குளித்து, சீயக்காய் பயன்படுத்தி, எல்லா வேலைகளையும் செய்யத் தொடங்கியிருப்பார். அம்மாவுக்கு வயதாகிவிட்டாலும், அவர் தனது கொள்கையில் உறுதியாக இருக்கிறார். தனக்கு எது சரியென்று தோன்றுகிறதோ, அதைச் செய்வார். முன்பெல்லாம் அம்மா எங்களை எழுப்பிவிடுவார். ஆனால் இப்போது அப்படியெல்லாம் செய்வதில்லை. எப்போது எழுந்திருக்க வேண்டுமோ, அப்போது எழுந்திருக்கலாம். ஆனால், காலை ஏழு மணிக்குள் எல்லோரும் தயாராக இருக்க வேண்டும். பக்திப் பாடல் ஒலிக்கத் தொடங்கியதும், ஒவ்வொருவராகப் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து, குளியலறைக்குச் செல்லப் போட்டி போடுவோம். “ஏய், நான் முதல் ல போ றேன் ,” என்றாள் அமுதா. “நான்தான் முத ல்ல எழுந் திருச்சேன் . என் தலைமுடியில எண்ணெய் தடவியிருப்பத பா ரு ,” என்று சொன்ன ராஜன், உடனே குளியலறைக்குள் நுழைந்தான். நான் வழக்கமாக அம்மாவுக்கு...