M. MAHENDRAN@ எம். பிரபு, பெந்தோங்

  சிறுகதை   எம். பிரபு   “ கிருஷ்ணா , கடையை கொஞ்சம் பார்த்துக்கோ. நான் வீட்டுக்கு போயிட்டு வர்றேன்!” கிருஷ்ணன் பொருட்படுத்தவில்லை. “ கிருஷ்ணா , அரிசி ரெண்டு கிலோ கட்டி வை!” கிருஷ்ணன் பொருட்படுத்தவில்லை. “ கிருஷ்ணா , இந்த பொருட்களோட விலையெல்லாம் கணக்கு செய்து வை!” அப்போதும்   கிருஷ்ணன் பொருட்படுத்தவில்லை. “ கிருஷ்ணா , எனக்கு உடம்புக்கு முடியல. சாமான் எல்லாம் கட்டி வை. ” கிருஷ்ணன் பொருட்படுத்தவில்லை. தந்தை ஒரு வருடத்தில் இறந்தும் போனார். அப்போதுதான் கிருஷ்ணனுக்கு பயம் வந்தது. எப்படி தன்னையும் , தன் தம்பி தங்கைகளையும்   காப்பாற்றி க் கொள்ளப்  போகிறோம் என்கிற பயம். அவன் தலை மேல் பெரும் பாரம்.   கித்தா மரம் வெட்டுவதா ? அது அவனுக்குப் பிடிக்காதே. அதில் பயிற்சியும் இல்லை. தொழிற்சாலையில் வேலை செய்வதா ? தோட்டத்தை விட்டு வெகு தொலைவு போக வேண்டும். இறுதியாக அப்பாவுடைய இந்த மளிகைக் கடையை தொடர்ந்து வழி நடத்துவதுதான் சரியெனப்பட்டது. வேறு வழி இல்லை. அப்பாவுடைய ஒரே சொத்து. சொந்தக்காரர்களை எதிர்ப்பார்க்கலாம் என்றால் , அவர்கள் தன் பெற்றோரை பகைத்துக் கொண்டவர்களாயிற்றே. ஏத...

  சிறுகதை   எம்.   பிரபு                                       தெரிந்தோ தெரியாமலோ அவன் இந்த க்  கொலையை ச்  செய்து விட்டான். பிணம் நிச்சயம் எழப் போவது இல்லை. நடந்து முடிந்த சம்பவத்தை அவனால் மாற்றி அமைக்க இயலாது. நடந்து விட்டது. அதுதான் உண்மை. அழுதும் பயனில்லை. இந்த ச்   சூழ்நிலையை ஏற்றுத்தான் ஆக வேண்டும். காலம் கடந்து விட்டது. இப்போது அவன் செய்ய வேண்டியது ஒன்றுதான். இந்த பி ண த்தை அப்புறப் படுத்துவது. இனியும் தாமதப் படுத்த இயலாது. பிறகு சூழ்நிலை அவன் பக்கம் சார்ந்து இருக்காது . இது அவனுக்கு இரண்டாவது முறை . இதற்கு முன்பு செய்த போது அந்த வீட்டின் பின்னால் பரந்த நிலம் இருந்தது. அங்கு அதை புதைத்தாகி விட்டது. இப்போது நட த்தப்பட்ட  கொலை, அவனுக்கு   கடினமானது. இந்த கொலை தான்  அவன் முன்பு செய்த கொலைகளிலிருந்து மாறுபட்டது.   சங்கடமானதும்  கூட. இந்த வீடமைப்பு ப...

  Pengalaman                                     M. Mahendran   Sejak sekolah rendah lagi saya sudah berkawan dengan rakan-rakan Melayu.  Jika tidak, tidak berertilah kita dilahirkan di Malaysia. Walaupun Hari Raya Puasa sudah diraikan sejak abad ke-13 Masihi lagi di sini, iaitu sekitar tahun 1400-an; k etika di darjah satu, sudah tentulah saya tidak tahu apa itu Hari Raya  Puasa  dan mengapa perlunya sambutan itu dan sebagainya. S aya  juga  tidak tahu pasal  amalan   ber puasa  dan lain-lain tentang agama Islam .  Malahan, pasal agama yang dianuti (Hindu) sendiri pun saya tidak tahu apa-apa. Saya bersembahyang menurut cara mereka bersembahyang di rumah ataupun di kuil.  D i sekolah kebangsaan tempat saya belajar, ramai pelajar kaum Cina dan India; di mana kantin sekolah sentiasa dibuka. Saya pun tidak ingat adakah rakan-rakan Melayu saya...

  கட்டுரை       எம். பிரபு       நாம் இந்த நாட்டின்  மக்க ளாக  பல நூற்றாண்டுகளாக அமைதியாகவும் வளமாகவும் வாழ்ந்து வருகிறோம். பல சிரமங்களையும் பிரச்சினைகளையும் நாம் ஒன்றாக எதிர்கொண்டு , மக்களும் நா டும்  நலமாக இருக்க முயன்றிருக்கிறோம். ஒவ்வொரு ஆண்டும் பல இன மக்களின் ஒத்துழைப்பால் தான் நாம்  மாற்றங்களை க ண்டு வருகின்றோம். ஒரு காலத்தில் இந்த நாட்டில் உள்ள எல்லா இன மக்களையும் ஒன்றிணைப்பது கடினமான விசயமாகப் படவில்லை . அந்த நெருக்கமான உறவினால்தான் மலாய் மொழி   பிற மொழிகளையும் கலாச்சாரங்களையும் உள்வாங்கிக் கொண்டு  ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஒன்றோடொன்று கலந்துள்ளன. ஆனால் சமீப காலங்களில் சமூக ஊடகங்களில் பல இன மக்களின் உணர்வுகளை புண்படுத்தும் பதிவுகளை நாம் அடிக்கடி பார்க்கி ன் றோம். இந்த இன , மத மற்றும் கலாசார உணர்வுகளை காயப்படுத்தும் மக்கள் வெளிநாட்டவர்கள் அல்ல ; நம் நாட்டில் பிறந்தவர்களே. இது மிகவும் கவலைக்குரிய விஷயம்.   அபாயமும் கூட. மலேசியா ஒரு இன மக்களுக்கு மட்டும் சொந்தமான புதிய நாடு அல்ல. இங்கு பிறந்த அனைவருக்கும் இந்த நாடு...