M. MAHENDRAN@ எம். பிரபு, பெந்தோங்

  சிறுகதை   எம்.   பிரபு                                       தெரிந்தோ தெரியாமலோ அவன் இந்த க்  கொலையை ச்  செய்து விட்டான். பிணம் நிச்சயம் எழப் போவது இல்லை. நடந்து முடிந்த சம்பவத்தை அவனால் மாற்றி அமைக்க இயலாது. நடந்து விட்டது. அதுதான் உண்மை. அழுதும் பயனில்லை. இந்த ச்   சூழ்நிலையை ஏற்றுத்தான் ஆக வேண்டும். காலம் கடந்து விட்டது. இப்போது அவன் செய்ய வேண்டியது ஒன்றுதான். இந்த பி ண த்தை அப்புறப் படுத்துவது. இனியும் தாமதப் படுத்த இயலாது. பிறகு சூழ்நிலை அவன் பக்கம் சார்ந்து இருக்காது . இது அவனுக்கு இரண்டாவது முறை . இதற்கு முன்பு செய்த போது அந்த வீட்டின் பின்னால் பரந்த நிலம் இருந்தது. அங்கு அதை புதைத்தாகி விட்டது. இப்போது நட த்தப்பட்ட  கொலை, அவனுக்கு   கடினமானது. இந்த கொலை தான்  அவன் முன்பு செய்த கொலைகளிலிருந்து மாறுபட்டது.   சங்கடமானதும்  கூட. இந்த வீடமைப்பு ப...

  Rencana   M. Mahendran   Sebelum ini  pun saya sudah banyak menulis mengenai pembacaan dalam kalangan masyarakat kita yang semakin kurang dan cara untuk memperbaikinya. Rencana ini masih akan membincangkan persoalan yang sama dalam aspek berlainan. Ya, kita sedia maklum yang baik dan buruk semua bermula dari rumah. Apa yang dipraktikkan oleh ibu bapa, itu jugalah  menjadi anutan  anak-anak mereka dan seluruh ahli keluarga tersebut. Tidak perlu saya huraikan  apa yang baik dan apa yang buruk di sini. Anda sebagai pembaca memang sudah maklum apa yang sedang berlaku di sekeliling kita. Pasangan berumahtangga pasti sudah tahu mereka akan melahirkan anak ke bumi ini. Anak-anak yang bakal lahir itu perlu dibentuk dengan terperinci agar mereka menjadi warga   negara yang berilmu dan berguna untuk diri sendiri, keluarga dan negara. Pasangan suami isteri perlu mengahadapi cabaran untuk membesarkan cahaya mata mereka. Jika tidak tahu cara untuk membesarka...

  Cerpen     Oleh: M. Mahendran     “Ini adalah Jabatan Pembacaan. Cuma terdapat di negara Antah Berantah. Adalah menjadi suatu kesalahan besar jika seorang yang tahu membaca, langsung tidak membeli buku atau bahan bacaan. Kamu memalukan dan menghina Institusi Literasi!” “Apakah hukuman yang akan dikenakan kepada saya nanti?” Mereka tidak menjawab pertanyaan itu. Mereka mengunciku di sel gelap ini dan terus beredar. Tidak tahu bila mereka akan kembali. Sudah beberapa jam aku berada di dalam sel gelap ini. Dan mereka juga tidak memberitahu apakah prosedur seterusnya. Hebat juga jabatan ini. Tahu pula aku tidak membaca apa-apa bahan bacaan. Bagaimana cara mereka perhatikan setiap gerak-geri rakyat Antah Berantah adalah sungguh misteri. Takkan mereka memasang CCTV di setiap penjuru. Atau aku tidak perasan? Badanku masih berasa sakit dan perut pula lapar. Aku rela berada di dalam gelap daripada tidak makan sepanjang hari. Mungkinkah mereka akan menghukum aku dengan ...